پا جای پا - مطالب ابر 13 جمادی الثانی
لینک های وب

یك سال و نیم تلخ...

وقت غروب ، چشم ترش درد می كند

ذره به ذره بال و پرش درد می كند

كم كم كه ماه می شكفد در برابرش

با روئیت هلال، سرش درد می كند

بی اختیاروقت نگاهش به آب ها

قلبش به یاد گل پسرش درد می كند

باید كه از بقیع به سوی منزلش رود

پر زحمت ست چون كمرش درد می كند

هر چند كنج خانه كسی نیست منتظر

این بیت حزن، بوم و برش درد می كند

تنها نه محض خاطرآن چار شیر نر

این خانه سال هاست، درش، درد می كند

اما هزار شكر كه شب­ها منور است

از نور خواهری كه پرش درد می كند

هرشب می آید از پی دلداری زنی

با این كه جسم محتضرش درد می كند

یك سال و نیم تلخ، شبیه دو ماه و نیم

با یاد كوچه ها جگرش درد می كند

شاعر: علی لواسانی 




طبقه بندی: معارف دینی،  مناسبت ها،  اهل البیت علیهم السلام، 
برچسب ها: سالروز وفات ام البنین سلام الله علیها، مادر حضرت عباس (سلام الله علیه)، مادر شیران، 13 جمادی الثانی،  

تاریخ : یکشنبه 24 فروردین 1393 | 01:30 ب.ظ | نویسنده : همسر بانو | نظرات

مروان می آمد و ...

امام صادق علیه السلام :

كانَت اُمُّ جَعفَرٍ الكِلابِیَّةُ تَندُبُ الحُسَینَ علیه السلام وتَبكیهِ وقَد كُفَّ بَصَرُها ، فَكانَ مَروانُ وهُوَ والِ المَدینَةِ یَجیءُ مُتَنَكِّرا بِاللَّیلِ حَتّى یَقِفُ ، فَیَسمَعُ بُكاءَها و نَدبَها؛

اُمّ جعفر كِلابى (امّ البنین)، براى حسین علیه السلام مرثیه مى سرایید و مى گریست تا این كه چشمانش نابینا شد. مروان ، حاكم مدینه، به صورت ناشناس مى آمد و پشتِ در مى ایستاد و به گریه و مرثیه سرایى او گوش مى داد.

امالی شجری : ج ۱ ص ۱۷۵ / دانشنامه امام حسین علیه السلام : ج 9 ص 424




طبقه بندی: مناسبت ها،  شهدا،  اهل البیت علیهم السلام، 
برچسب ها: سالروز وفات ام البنین سلام الله علیها، مادر حضرت عباس (سلام الله علیه)، مادر شیران، 13 جمادی الثانی،  

تاریخ : یکشنبه 24 فروردین 1393 | 12:16 ب.ظ | نویسنده : میثم صفری | نظرات

مادر آب

کلام مادر که تمام میشود ناگهان برق غریبی در چشمهایش درخشید با جدیتی بی سابقه اما همراه با ملاطفت مرا از جا بلند کرد، مقابل خودش نشاند و گفت:
ببین!عباس من!
نسبت تو و فرزندان فاطمه نسبت برادر با برادر و خواهر نیست
همچنان که نسبت من باعلی نسبت زن و شوهر نیست
نمیدانم دست تضرع کدام دخیل بسته ای یا دعای نیمه شب کدام دلشکسته ای یا نفس اعجازگر کدام رسول کمر به کرامت بسته ای ، خدالباس کنیزی این خاندان را برتنم پوشاند.
این لباس آنقدر بر تن من گشاد بود که من در آن گم میشدم اگر خدا دست مرا نمیگرفت.
این وصلت هزاران پااز سر من زیاد بود اگر خدا دست مرا از زمین بلند نمیکرد.
تو مبادا گمان کنی که ما همسان و همشان این خانواده ی بی نظیریم.
اینها تافته ی جدا بافته ی عالمند اینها زمینی نیستند ،آسمانی اند ،خاکی نیستند افلاکی اند.
اینها جانشینان و کارگزاران خدا در زمین اند.


خدا به اهل زمین منت گذاشته که این دردانه های خودرا چند صباحی راهی زمین کرده است
آسمان و زمین و ماه و خورشیداز صدقه ی سر اینها آفریده شده است
پدرت معلم مسیح بوده است و در گهواره ی نور ومنادای کلیم بوده است در کوه طور
مبادا پدر را به لفظ پدر صدا کنی!
مبادا حسن و حسین را برادر خطاب کنی!
مبادا زینب و ام کلثوم را خواهر بخوانی!
آقای من ! و بانوی من!
این صمیمانه ترین خطاب تو باشد باسروران و موالی ات
مبادا از پشت سرشان قدمی فرا پیش گذاری!
مبادا پیش از آنها دست به غذاببری!
مبادا پیش از آنها آب بنوشی!

مبادا پیش از آنها "آب "بنوشی!

سقای آب و ادب-سید مهدی شجاعی-ص 38



طبقه بندی: اهل البیت علیهم السلام،  مناسبت ها، 
برچسب ها: رحلت ام البنین، مادر حضرت عباس، 13 جمادی الثانی، بازو، دست از تن جدا، رحلت شهادت گونه،  

تاریخ : چهارشنبه 4 اردیبهشت 1392 | 10:52 ق.ظ | نویسنده : همسر بانو | نظرات


  • paper | ایکس باکس | خرید بک لینک فالو
  • خرید آگهی رپرتاژ | ایران بلاگ
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic